[Trans]*Light novel : Kuroko no Basuke -Replace- [G1-1]

posted on 29 Oct 2012 19:13 by riizij in Translation directory Fiction, Cartoon
*หมายเหตุ แปลไม่เป๊ะ 100% นะคะ ไม่สามารถขนาดนั้น แต่ก็แปลเต็มที่ 
ใครอยากอ่านภาษาอังกฤษมากกว่า เชิญ[ทางนี้]ค่ะ
 
เอาล่ะ เริ่มล่ะนะ!
 

Kuroko no Basuke -Replace-


 
The 1st Game: Teikou Middle School’s Eventful Afterschool

[Part-I]
 

[[เกริ่นเหมือนตอนเริ่มอนิเม ขอผ่านไปอย่างไวๆ]]
ทีมบาสเกตบอลโรงเรียนมัธยมต้นเทย์โค....บลาๆๆ เหล่านักกีฬาอัจฉริยะทั้ง 5 Akashi, Midorima, Murasakibara, Kise, Aomine Also, there was someone whom these five geniuses acknowledged - The phantom sixth member, Kuroko Tetsuya
 
ซึ่งในบทนี้จะกล่าวถึงเรื่องราวก่อนของพวกเขาก่อนที่จะถูกเรียกว่าทีมปาฎิหาริย์... ก่อนที่พวกเขาจะพบพลังที่แข็งแกร่งอย่างแท้จริงของตัวเอง
 
เรื่องจะเริ่มที่โมโมอิคุยกับเพื่อนสาว อิซึมิ ยาโยอิ (Izumi Yayoi) หลังจบคาบเรียนที่หก
ในหัวข้อที่โมโมอิปฏิเสธคำสารภาพรักของกัปตันทีมวอลเล่ย์บอลที่แสนจะดูดี ซึ่งเป็นคนที่หกแล้วที่ถูกปฎิเสธไปภายในปีนี้ เลยทำให้อิซึมิเริ่มสงสัยและถามว่า
 
"หรือว่า ซัทสึกิจะมีคนที่ชอบแล้ว?" 
 
"อ๊ะ!"
 
ได้ผล โมโมอิแก้มแดงขึ้นมาทันที ซึ่งไม่รอดพ้นสายตาของอิซึมิไปได้ เธอวาดแขนโอบไหล่โมโมอิด้วยท่าทางภูมิใจที่เหมือนจะแปลได้ว่า "นั่นไงล่ะ~ ฉันว่าแล้ว!" 
((เอ่อะ.. เริ่มแปลละเอียด อุตส่าห์จะไปไวๆ ))
 
อิซึมิเดาว่าเป็นอาโอมิเนะ แต่โมโมอิก็บอกว่าเขาเป็นแค่เพื่อนสมัยเด็กและต้องคอยดูแลไม่ให้ไปก่อเรื่องต่างหาก แล้วอิซึมิก็บอกว่า แต่นั่นมันสุดยอดโรแมนติกเลยไม่ใช่หรอ รักระหว่างเพื่อนสมัยเด็กน่ะ เอาไปลง Ma ได้เลยนะ ซึ่งโมโมอิก็ไม่รู้จักว่ามันคืออะไร สุดท้ายอิซึมิก็บอกว่าอย่างน้อยโมโมอิก็น่าจะอ่านการ์ตูนสาวน้อยบ้างนะ คุยกันเรื่องความรักต่ออีกครู่หนึ่ง โมโมอิก็รีบไปเข้าชมรม
 
[[From เจ้าของบลอค : ยอมแพ้แล้ว จากนี้ไปจะแปลตรงๆ ไม่สรุปแบบด้านบนแล้วนะ << นี่มันแปลตามใจฉันชัดๆ =[]=!]]
 
สำหรับชมรมบาสเก็ตบอล วันนี้ถือเป็นวันที่สำคัญเป็นอย่างมาก
 
ซึ่งก็ไม่ใช่ว่าจะมีการแข่งขันกับโรงเรียนอืนแต่อย่างใด แต่เป็นเพราะโรงเรียนเทย์โคกำลังจะมีการสอบในสัปดาห์หน้า แม้ว่าจะเป็นนักกีฬาที่มีพรสวรรค์เพียงไร แต่พวกเขาก็ยังเป็นนักเรียนธรรมดาที่ต้องผ่านการสอบตามปกติเช่นกัน
 
วันนี้จึงเป็นวันสุดท้าย ที่ทุกชมรมจะสามารถทำกิจกรรมได้ก่อนการสอบจะเริ่มขึ้น
 
หากรวมเวลาสี่วันของการสอบเข้ากับเวลาอีกหนึ่งสัปดาห์ก่อนสอบแล้ว ก็หมายความว่า จะเป็นเวลาถึงสิบเอ็ดวัน ที่ไม่สามารถทำกิจกรรมชมรมใดๆได้เลย สำหรับสมาชิกชมรมบาสเก็ตบอลที่แสนจะคลั่งไคล้ในกีฬาประเภทนี้ ถือได้ว่าเป็นการทรมานเลยทีเดียว
 
ดังนั้น กิจกรรมชมรมในวันนี้จึงสำคัญมากต่อพวกเขา
 
ด้วยเหตุนี้โมโมอิจึงถึงกับเบิกตากว้างอย่างประหลาดใจ เมื่อก้าวเข้าโรงยิมมาแล้วได้ยินเสียงรุ่นพี่พูดขึ้นว่า

 
"วันนี้ หลังจากฝึกพื้นฐานแล้ว ก็ไม่มีอะไรแล้วล่ะนะ"

 
"แค่ฝึกพื้นฐาน... จะดีหรือคะ?" โมโมอิคิดว่าเธอได้ยินอะไรผิดไป จึงมองหน้ารุ่นพี่อย่างต้องการการยืนยัน แล้วก็ได้คำตอบเป็นการพยักหน้า
 
 
"ใช่แล้ว... อาคาชิบอกว่าวันนี้แค่ฝึกพื้นฐานน่ะ"

 
"อาคาชิคุงหรอคะ?" โมโมอิมองไปยังสมาชิกชมรมที่กำลังฝึกซ้อม เธอจ้องไปยังอาคาชิซึ่งอยู่ในกลุ่มที่กำลังวิ่งรอบสนาม
 
 
อาคาชิก็เหมือนปกติ กำลังฝึกซ้อมอย่างจริงจัง
 
 
"ถ้าอาคาชิพูดอย่างนั้น เขาจะต้องมีเหตุผลอะไรซักอย่างแน่นอน"
 
 
"นั่นสินะคะ" ได้ยินเช่นนั้น แม้โมโมอิจะยังไม่ค่อยเข้าใจนัก แต่ก็ยอมรับในการตัดสินใจของอาคาชิ
 
 
ถ้าเป็นเรื่องที่อาคาชิคิดจะทำล่ะก็... เธอก็ไม่ต้องการจะค้านอะไร

 
อาคาชิมักจะสั่งอะไรที่เกินความคาดหมายของทุกคนอยู่เสมอ แต่ถึงอย่างไรในภายหลัง ทุกคนก็จะยอมรับว่าตวามคิดของเขานั้นถูกต้อง
 
ตัวอย่างที่ดีที่สุดก็คงเป็นตอนที่อาคาชิค้นพบสมาชิกเงาคนที่หกของทีมปาฏิหาริย์*
((*ตรงนี้เขาแปลมาว่า the phantom sixth member of the Generation of Miracles. ไม่รู้จะแปลยังไงดี ภาพลวงตา? ภาพหลอน? คุโรโกจจิไม่หลอนนนนน แต่เลือนนน //โหยหวน))
 
"นั่น... คงเกี่ยวกับการตัดสินให้ผมนั่งดูอยู่นอกสนามด้วยใช่ไหมครับ?"
 
 
เสียงที่ดังขึ้นกระทันหัน ทำเอาโมโมอิสะดุ้งโหยง กระโจนถอยไปก้าวหนึ่ง
 
 
"โมโมอิซัง เป็นอะไรรึเปล่าครับ?"
 
 
"เทะ.. เท็ตสึคุง!?"
 
 
เสียงของคุโรโกะ เท็ตสึยะนั่นเอง แล้วก็เป็นคนเดียวกับที่โมโมอิกำลังมองหาอยู่ด้วย

 
เด็กหนุ่มอยู่ในชุดฝึกซ้อมตามปกติ ยืนอยู่ริมสนาม ถัดจากโมโมอิแค่เพียงสังเกตสักเล็กน้อย
 
 
"เท็ตสึคุง ทะ..ทำไมมาอยู่ตรงนี้ล่ะ!? เอ๋... นั่งดูอยู่นอกสนาม?" ด้วยความตกใจ โมโมอิได้แต่ปล่อยคำถามตะกุกตะกัก ซึ่งไม่น่าแปลกสำหรับการที่เจอคนที่กำลังมองหาอยู่นั้น มาอยู่ตรงหน้าแบบไม่ทันตั้งตัว
 
 
"จู่ๆวันนี้อาคาชิคุงก็ขอให้ผมนั่งดูอย่างเดียวน่ะ ทำไมกันครับ?" คุโรโกะบ่นพึมพำ ถึงสีหน้าของเขาจะเป็นปกติคือไม่แสดงอารมณ์ใดๆ แต่น้ำเสียงนั้นราวกับจะเจือความไม่พอใจอยู่เล็กน้อย
 
 
"อาคาชิคุงให้เท็ตสึคุงนั่งดูหรอ?" โมโมอิที่ในที่สุดก็หายตกใจถามต่อ
 
 
"ครับ" คุโรโกะตอบ
 
 
"ถ้าอาคาชิพูดแบบนั้น นายก็นั่งดูเฉยๆเถอะนะ" รุ่นพี่ตบบ่าคุโรโกะเบาๆ ก่อนจะเดินไปฝึกซ้อม
 
 
"แต่ว่าวันนี้เป็นการฝึกซ้อมครั้งสุดท้ายก่อนการสอบจะเริ่มนะครับ..." คุโรโกะถอนใจเบาๆ
 
 
อย่างไรก็ตาม เมื่อรุ่นพี่กล่าวเช่นนั้นแล้ว ก็หมายความว่าจะไม่มีการเปลี่ยนแปลงอีก คุโรโกะทำได้แค่เพียงนั่งอยู่กับโมโมอิ มองดูคนอื่นๆฝึกซ้อม
 
 
โมโมอิกวาดตามองสนาม แต่ความสนใจของเธอยังอยู่กับสมาชิกคนที่หกของทีมปาฏิหาริย์ พาลนึกไปถึงเรื่องที่อิซึมิพูด
 
 
"เธอมีคนที่ชอบแล้วใช่ไหม?"
 
 
เด็กสาวเหลือบมองคนข้างตัวที่ยังคงจ้องสนามตาแทบไม่กระพริบ 
 
 
...อาจจะใช่ก็ได้ เธอตกหลุมรักคนที่ยืนอยู่ข้างๆนี่ คนที่สังเกตเห็นได้ยากคนนี้
 
 
ความจริงแล้ว เมื่อไม่นานมานี้เอง ที่เธอเริ่มรู้สึกถึงตัวตนของคุโรโกะ
 
 
มันเริ่มจากเหตุการณ์เล็กๆเท่านั้นเอง
 
 
เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา หลังจากชมรมเลิก เหล่าเด็กหนุ่มทั้งหลายมักจะแวะร้านสะดวกซื้อระหว่างทางกลับบ้านเสมอ โมโมอิก็เองอยู่ด้วย แต่เธอเป็นผู้หญิงคนเดียวท่ามกลางกลุ่มเด็กผู้ชาย จึงไม่สามารถเข้ากับพวกที่ส่งเสียงดังพวกนี้ได้ ทำได้แค่มองจากที่ไกลๆ ด้วยเหตุนี้เธอจึงแสดงสีหน้า 'พวกนายนี่น่าอิจฉาจังเลยนะ' ออกไปโดยไม่ได้ตั้งใจ
 
 
เวลานั้นเอง ที่คุโรโกะได้ปรากฏตัวตรงหน้าเธอ
 
 
"นี่น่ะ.. ผมไม่ต้องการแล้วล่ะ ช่วยรับไว้ด้วยนะครับ"  ((เมะโคตรอะ มายคุโรโก่~))
 
 
"ห๊ะ!?"
 
 
คุโรโกะยื่นไม้ไอศครีมแท่งที่ถูกทานหมดแล้วมาให้เธอ เนื่องจากเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างกระทันหัน โมโมอิจึงทำได้แต่รับมาอย่างงงๆ
 
 
"อะไรกันน่ะ?" เด็กสาวจ้องแท่งไม้เปล่าๆนั้นอย่างสงสัย แล้วเธอก็ได้พบกับข้อความ "คุณได้รางวัล" (ประมาณว่า ไม้ฟรี)
 
 
เหตุการณ์นี้แหละ ที่กระแทกใจโมโมอิเข้าอย่างแรง
 
ในสายตาของโมโมอินั้น ทุกการกระทำของคุโรโกะนั้นล้วนสมบูรณ์แบบ เขารับรู้ความรู้สึกของเธอและช่วยให้เธอเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มโดยไม่ต้องพยายาม ไม่ใช่สิ เขาไม่ได้ทำท่าทางเหมือนจะเขามาช่วยแม้แต่น้อย พูดจริงๆก็คือ ไม่มีใครรู้ว่าคุโรโกะคิดอะไรอยู่ในตอนนั้น แต่โมโมอิก็จะเชื่อในสิ่งที่เธอยากจะเชื่ออยู่นั่นเอง
 
 
นั่นก็คือเหตุผลที่เธอเริ่มสังเกตเห็นคุโรโกะ
 
 
เมื่อเธอเริ่มที่จะสนใจคุโรโกะมากขึ้น เธอได้ค้นพบตัวตนของคุโรโกะที่ก่อนหน้านี้ไม่เคยสังเกตมาก่อน ในสนามแข่งขันความมีตัวตนของเขาจะเปลี่ยนไปอย่างมาก จากคนที่ดูอ่อนแอกลายเป็นคนที่น่าสนใจขึ้นมา เขาสร้างเอกลักษณ์ในการเล่นบาสเก็ตบอลที่เป็นของตัวเองอย่างสมบูรณ์แบบ บวกกับการเคลื่อนไหวยากที่จะจะคาดเดา
 
 
ไม่ว่าเมื่อไรที่มองเขา คุโรโกะก็ยิ่งน่าสนใจมากขึ้นเรื่อยๆ
 
 
จนวันหนึ่ง โมโมอิก็เริ่มเข้าใจ
 
 
-หรือว่านี่.... จะเป็นความรักกันนะ?-

 
อย่างไรก็ตาม เธอก็ไม่รู้ว่าความรู้สึกแบบนี้จะเรียกว่า 'ความรัก' ได้หรือเปล่า หรือการที่จะบอกว่า "ไม้ไอศครีมนั่น เป็นจุดเริ่มต้นของความรัก" ก็ฟังดูเหมือนเรื่องตลก แม้แต่สำหรับเธอ หากอิซึมิรู้เรื่องพวกนี้เข้า ก็อาจจะพูดว่า "เธอคิดมากไปแล้ว!" ก็ตาม แต่นี่ก็เป็นครั้งแรก ที่โมโมอิรู้สึกสนใจในเรื่องผู้ชาย และครั้งแรกที่ควรจะให้ความสำคัญ ดังนั้นเธอจึงตัดสินใจที่จะระมัดระวัง

 
ด้วยเหตุนี้ การวิเคราะห์คุโรโกะจึงเป็นเรื่องที่จำเป็น แม้ว่านี่จะเป็นครั้งแรกที่เธอได้สัมผัสถึงความรู้สึกที่ทำให้จิตใจสับสน แต่เธอก็ยังคงใช้ทักษะการวิเคราะห์อันยอดเยี่ยมที่มีอยู่ของเธอในการศึกษาผู้ชายที่อยู่ข้างๆนี้ [แถวนี้แปลแล้วมึนมาก ขออภัย ไม่เข้าใจความคิดสาวน้อย =x=!]
 
 
เสียงเชียร์จากในสนาม ดึงโมโมอิออกจากความคิดคำนึงของเธอ
 
 
"โอ้โห~"

 
การฝึกซ้อมดำเนินมาถึงช่วงของการพาสบอล เป็นการส่งลูกระหว่างคนสามคนขณะวิ่งจากฟากหนึ่งของสนามไปอีกฟากหนึ่ง พอถึงปลายสนาม จะต้องชู้ตลูก ซึ่งคนที่เพิ่งชู้ตลงไปก็คืออาโอมิเนะที่ตอนนี้อยู่ตรงหลังแป้นบาส ถ้ามองจากมุมของโมโมอิแล้ว การทำคะแนนเมื่อครู่ เขาคงชู้ตมาจากด้านหลังแป้นนั่นเอง


"เจ้านั่นยังชอบเล่นอะไรแผลงๆเหมือนเดิมเลยนะ" โมโมอิอดยิ้มออกมาไม่ได้ "ถึงจะอย่างนั้นก็เถอะ... เขาก็ทำได้ดีมาก"
 
 
ราวกับการย้ำถึงสิ่งที่โมโมอิคิด
คุโรโกะเองก็พูดว่า
 
"อาโอมิเนะคุงนี่แข็งแกร่งจริงๆนะครับ"

 
พูดจบก็ก้มลงไปเก็บลูกบอลที่กลิ้งมาทางเขา
 
 
ตอนนั้นเอง โมโมอิก็เข้าใจแล้วว่า ทำไมอาคาชิถึงต้องให้คุโรโกะนั่งดูอยู่ที่ข้างสนาม

 
 
To be continued
 
 
แฮ่ก แฮ่ก เหนื่อยกว่าที่คิด แปลเต็มรูปแบบครั้งแรก
ตอนแรกแปลข้ามๆ!! ไปๆมาๆซัดเต็มรูปแบบเลย! แปลทุกเม็ด ทุกประโยค
 
แล้วจะแปลได้จนจบตอนมั้ยเนี่ย! //พิมพ์ตั้งนาน ได้แค่นี้ นับถือนักแปลจัง
 
เกือบจะพิมพ์อาคาชิเป็นคาคาชิ หรือาคานิชิไปหลายรอบ ประสาทแท้ *มือมันไปเอง*
ส่วนอาโอมิเนะก็ผิดเป็นคิโยมิเนะ *กุมขมับ* หลุดตรงไหนไปไหมเนี่ย?
 
[โหมดพล่าม]
 
ปิดเทอมนี้ได้โอกาสดูเวอร์ชั่นอนิเมของ Kuroko no basuke
 
โอ้ววว บร๊ะ!! ทำดีเวอร์!! ถึงจะมีช่วงยืดบ้างแต่ก็นับได้ว่าดีมาก
อ่านมังงะไม่ติดงอมแงมขนาดนี้
 
ทั้งการกำกับ คุณภาพของภาพ เพลงประกอบ นักพากย์
((โฮกเสียงคุโรโกะมากไม่ไหวแล้วว โอโนะซัง อะไรจะเหมาะขนาดนั้น!! แถมสุสุเคนซังก็พากย์ด้วย โอโนะ(ไดซึเกะ)ซังด้วยย สุวาเบะซังด้วยย //เยอะไปละ จะร่ายให้ครบเลยรึไง? XD))
 
รวมถึง End cards สุดระทึกท้ายตอนทุกตอน
 
...นั่นของ official จริงหรือ? ไม่ใช่ Fan art จริงหรือ? อะไรมันจะเซอร์วิสขนาดนั้นนนน //ตบโต๊ะรัวๆ!
 
เลยไปเสาะหา Media อย่างอื่นมาเสพต่อ (อีกแล้ว?) Drama CD เพิ่งฟังไปสองตอน... เกรียนมากค่ะ
เป็นการขยายตอนโอโคโนมิยากิ เปิดฟังตอนก่อนนอน
...กลั้นขำแทบตายเดี๋ยวทำคนในบ้านตื่น *กร๊ากก* <<พวกเส้นตื้น
ส่วนอีกตอนเป็นคางามิลากคุโรโกะวิ่งหนีคิเสะ นี่ก็ฮา คุโรโกะเป็นตัวตัดมุกยอดเยี่ยมดีๆนี่เอง
 
พล่ามมาซะยาว จริงๆคืออยากจะกรี๊ด Light novel นี่แหละ
คุโรโกะนี่เจอแบบ eng แปลจากจีนมาอีกที อ่านง่ายดีแถมสนุกจนหยุดไม่ได้ เลยขอลองแปลสักครั้ง ;)
[[เพราะไม่รู้ว่าทีไหนมีแปลไทยไว้ไหม รู้แต่เราหาไม่เจอ แปลเองเลยละกัน ยังไงอ่านภาษาบ้านเกิดก็ลื่นกว่า =3= ]]
 
ไลท์โนเวลตอนแรก เป็นเรื่องราวของทีมปาฎิหาริย์(สมัยยังสดใส ไร้พิษภัย)ค่ะ
เนื้อหาจริงๆก็ไร้สาระ สไตล์ Daily school life (...เรอะ?) ก็ค่อนข้างปกติแหละ :))
แต่ไอ้เรื่องแบบนี้แหละ ที่เราชอบนัก อ่านแล้วสบายหัวดี
 
เนื้อเรื่องมันน่ารักมากมายเพราะคุโรโกะนี่แหละ!! //เลยถึงขั้นนั่งแปลอย่างที่ไม่เคยทำมาก่อนนี่ไง XD

 

edit @ 30 Oct 2012 19:53:07 by Rii,,

Comment

Comment:

Tweet

ขอบคุณที่แปลมาให้อ่านค่า

#4 By maria on 2013-04-03 19:30

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
ได้อ่านแล้วอยากอ่านต่อขึ้นมาทันที จะรอการแปลนะคะ เพราะภาษาอังกฤษเรากากสุดๆ อ่านแล้วไม่ได้ฟิลเลย
มันใสมาก ชอบคุโรโกะมากๆ เราว่านิสัยมันเมะที่สุดในเรื่องแล้ว ถึงทุกคนจะมองว่าเคะก็ตาม T-T
แต่ตอนจบก็ยังไม่เข้าใจว่าทำไมอาคาชิให้มานั่งดู แบบว่าเค้าคิดไม่ทันอ่ะ ว้าวุ่นๆๆๆๆ
คุโรโกะเป็นตัวตัดมุกยอดเยี่ยมดีๆนี่เอง<< เห็นด้วยกับอันนี้มากๆ
ฟิน คลั่ง เรื่องนี้สุดๆ
ขอบคุณอีกครั้งนะคะ

#3 By Chompigon(' v ')v on 2012-11-02 11:02

กรี๊ดมีคนแปลแล้วดีใจ+ตื้นตันสุดๆ
ก่อนอื่นขอขอบคุณที่แปลมาให้อ่านนะคะคุณจขบ
ตอนนนี้เราแอบเล่นอยู่เด่วเข้ามาอ่านแล้วเม้นใหม่ แต่ตอนนี้เม้นเพราะดีใจ >w<//

#2 By Chompigon(' v ')v on 2012-11-02 10:27

ขอบคุณมากนะคะ ที่แปลนิยายคุโรโกะมาให้อ่าน
นึกว่าจะไม่มีคนแปลไทยแล้วซะอีก
พูดถึงดราม่าซีดีแล้ว อย่าลืมหาอันที่ไปเที่ยวสวนสนุกมาลองฟังดูนะคะ อันนี้ก็ฮาสุดยอดเลย
แต่ละคนปล่อยมุก ตัดมุกกันได้สุด ๆ ไปเลย

#1 By koedsilp (103.7.57.18|58.11.52.109) on 2012-10-30 21:16